نان محلی (نو نازوک)

یادش بخیر صبح زود که از خواب بلند می شدی بوی نان گرم توی حیاط می پیچید ،بوی هیزم نیمه سوخته ،

بانوی گرم،(باقله،او خنوکو،تخم مرغ)،پیاز،سبزی اینها ناشتاییی بود.

ابزار و وسایل پخت نان محلی

1- تُوِه یا تابه : صفه ای است فلزی است دایره ای شکل که بیشتر از دیسک های شخم تراکتور ساخته می شود ،روی آتش می گذارند و نان را روی آن میپزند.

2- لکارد: پارچه ای است که جهت جلوگیری از کثیف شدن محیط و فرش از آن استفاده می شود و آرد و خمیر روی را آن می گذارند دارای ابعاد مختلفی است که معمولا 5/1 * 5/1 می باشد.قبلا از جنس پشم گوسفند بوده و اطراف آن نیز از موی بز ساخته می شده ولی حالا از جنس پارچه یا گونی می باشد.

3- چُوِه: همان وردنه می باشد که برای پهن کردن نان بکار برده می شود.

4- جِلَّت: دایره ای شکل به اندازه یک سینی بزرگ می باشد که از جنس برگ نخل ساخته می شود و روی آن را پارچه می کشند و برای زیبای نان روی آن تور می کشند و برای زدن نان به توه برای پخت نون جلتی یا بانو استفاده می کنند.

5- الک: همان غربال است .

6- سِپَک: ظرفی است ساخته شده از برگ نخل که بعد از بافته شدن ،به شکل دایره ای ساخته می شود و برای نگهداری نان استفاده می شود.

7- کویومبه: از گل ساخته می شود و شکل آجر یا سنگ می سازند و اطراف چاله آتش می گذارند و توه را روی آن می گذارند.

8- خون: معادل فارسی برای آن نیافتم .وسیله ای از جنس گچ که امروزه دیگر شکل گچی منسوخ شده و حالیه از جنس چوب ساخته می شود و دارای سه پایه می باشد ،نان را روی آن پهن می کنند..

حسین زایری (hoosein zayeri village)...